De stijve taalgewoonte welke vanaf nu verboden is

Ik hou van jou!

Maar goed, daar kom ik zo op terug.

Weet je wat ik als tekstschrijver en taalliefhebber fijn vind? Om te zien dat de gouden tips van grote communicatiemensen en copywriters uit de geschiedenis helemaal aansluiten op hoe ik tekst zie, en op wat volgens mij effectief is. Want da’s een hele geruststelling natuurlijk.

Een voorbeeld van zo’n grote naam is David Ogilvy, een Engelsman die in de eerste helft van de vorige eeuw werkte als onder andere kok, onderzoeker en boer voordat ie een reclamebureau begon in New York toen ie 38 was. Dat is nu een wereldwijd bureau.

Hoe schrijf je dat? Zoals je ’t zegt

Eén van de gouden tips die hij vast tot in den treure herhaalde: “Write the way you talk. Naturally.”

En gelijk had ie. In de Journal of Educational Psychology stonden in 2000 de resultaten van een onderzoek dat liet zien dat schrijven in spreektaal effectiever is dan schrijven in… schrijftaal. Komt beter binnen, wordt beter onthouden. Of zoals een blogger zei: “Conversational writing kicks formal writing’s ass.”

Dus het lijkt me goed dat je dat doet. Schrijf dingen op zoals je ze tegen iemand zou zeggen. En dat brengt me bij de lelijke taalgewoonte welke vanaf nu verboden is. Je hoort ‘m al.

“Grammaticaal juist,” zeggen de adviseurs van Onze Taal over ‘welke’ in de strijd met ‘die’, maar: “…maakt een stijve en stroeve indruk.”

Laten we afspreken dat we dát voortaan maar niet meer doen – tenzij een formele toon echt niet weg te denken is uit je bedrijfscultuur en de omgang met je klanten, en echt een bepaalde functionele waarde heeft. Maar anders: vooral vervangen. Verwijderen. Verbannen.

Doet die d daar?

“I don’t know the rules of grammar,” zei Ogilvy zelfs.

“If you’re trying to persuade people to do something, or buy something, it seems to me you should use their language, the language they use every day, the language in which they think. We try to write in the vernacular.”

Daar ben ik fan van. Als je zo schrijft, spreekt het – en spreekt het aan. Daarom raad ik bijvoorbeeld ook af om ‘ik houd’ te schrijven. ‘Ik houd van jou’? Zo zeg je dat toch niet? Niemand spreekt die d uit. Je zegt het zo…

Ik hou van jou.

Jij ook van mij? Uit je liefde bijvoorbeeld door je aan te melden voor Tijdig & Zinnig, een mail met praktische tips voor effectieve teksten en communicatie. Ik slinger ‘m één keer per maand de wereld in.

Als je meer updates fijn vindt: je bent ook welkom op Twitter en LinkedIn.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *